4 dagen in Kyoto: mijn persoonlijke route + tips
Kyoto was de eerste stop van mijn rondreis door Japan - en eerlijk? Het was meteen raak.
Vanaf het moment dat ik aankwam, voelde deze stad anders. Rustiger, zachter, bijna alsof ze je automatisch vertraagt. Geen overweldigende drukte zoals in Tokyo, maar een plek waar je de tijd neemt om rond te wandelen, te kijken en gewoon even te zijn.
Kyoto maakte deel uit van mijn volledige route door Japan. In mijn rondreis van 2 weken door Japan neem ik je mee van Osaka tot Tokyo en hoe Kyoto daarin perfect past.
In deze gids neem ik je mee door mijn 4 dagen in Kyoto. Geen strak schema, maar een route die logisch aanvoelt en ruimte laat voor spontane momenten - want dat zijn vaak de beste.
Overzicht: 4 dagen in Kyoto
Wil je snel weten hoe je je dagen kan indelen? Dit is de route die voor mij perfect werkte:
Dag 1: Gion & Yasaka Shrine + theeceremonie
Dag 2: Higashiyama & Kiyomizu-dera + Nishiki Market + Gion by night
Dag 3: Arashiyama + Kinkaku-ji + Philosopher’s Path
Dag 4: Fushimi Inari-taisha + optioneel Nara
Wil je eerst alle highlights ontdekken? Lees dan ook mijn artikel over wat te doen in Kyoto.
Dag 1: aankomen en meteen de sfeer voelen
Gion: mijn eerste echte Kyoto-moment
Na het inchecken besloot ik gewoon de buurt te verkennen, zonder plan. Geen Google Maps, geen lijstje - gewoon wandelen.
Niet veel later stond ik in Gion. En dat was zo’n moment waarop je voelt: oké, ik ben echt in Japan.
De smalle straatjes, de houten huisjes, de kleine restaurantjes waar je via een schuifdeur binnenstapt… alles voelde ineens heel authentiek. Geen façade, maar een wijk waar nog echt geleefd wordt volgens tradities.
Ik had hier meteen geluk, want ik zag twee geisha’s voorbij wandelen. Iets wat zeldzaam blijft. Je voelt ook meteen dat dit geen attractie is, maar een wereld waar je als bezoeker eigenlijk gewoon even te gast bent.
Yasaka Shrine
Vlak bij Gion ligt Yasaka Shrine, waar ik even binnenwandelde en uiteindelijk veel langer bleef hangen dan gepland.
Er hing een rustige sfeer, ondanks dat het midden in de stad ligt. Mensen die even stoppen om te bidden, anderen die gewoon rondwandelen… het voelt heel lokaal.
Kleine tip: Dit is een van de weinige tempels die 24/7 geopend is. Mocht je Gion ook in de avond bezoeken, is het ook zeker de moeite waard om even terug te komen naar deze tempel die dan helemaal opgelicht is.
Het was hier dat ik een goshuin boekje kocht. Dat is een boekje waarin je gushuins kan verzamelen - kleine kalifrafieën die worden geschreven door moniken in tempels en shrines. Dit boekje draagde ik vanaf dit moment dan ook steeds met me mee en is achteraf gezien een van mijn favoriete souvenirs van heel Japan.
Theeceremonie in kimono
Mijn eerste dag sloot ik af met een traditionele theeceremonie in kimono en dat was echt de perfecte afsluiter.
Je wordt volledig aangekleed, je haar wordt opgestoken en daarna leer je hoe zo’n ceremonie verloopt. Alles gebeurt met aandacht en precisie. Het tempo ligt laag, bijna meditatief. Tijdens de ceremonie leer je niet alleen hoe je de perfecte tas matcha thee moet maken, maar je krijgt ook enkele locale snoepjes / koekjes die je kan proeven. Perfect voor matcha lovers dus!
Na een dag vol indrukken was dit exact wat ik nodig had.
Dag 2: het Kyoto dat je op foto’s ziet (en voelt)
Higashiyama in de vroege ochtend
Dag twee begon vroeg. En dat is echt mijn grootste tip voor Kyoto: sta vroeg op mocht je plekken willen bezoeken zonder in de mensenmassa verloren te raken. Plus door de dag kan het behoorlijk warm worden, zelfs in oktober. Ik was dan ook blij soms dingen in nog wat aangenamere temperaturen te kunnen bezoeken.
Ik trok richting Higashiyama net na zonsopgang en kwam daar aan in een bijna stille stad. De straatjes waren leeg, de winkeltjes nog gesloten en het enige wat je hoorde waren je eigen voetstappen op de stenen paden.
Dit is het Kyoto dat je op foto’s ziet - maar dan zonder de mensen.
Maar tegen 9u verandert dat volledig. De straatjes lopen vol, de rust verdwijnt en je moet plots je weg zoeken tussen de massa. Nog steeds mooi, maar totaal anders.
Kiyomizu-dera
Vanuit Higashiyama wandel je zo naar Kiyomizu-dera. Een van de meest bekende tempels in Japan, gekend voor het prachtige uitzicht over de stad. Tijdens het sakura seizoen, is het nog mooier met alle cherry bomen die dan in bloei staan.
Wat me hier vooral bijbleef, is hoe groot het domein eigenlijk is. Veel mensen blijven bij het eerste platform met uitzicht, maar als je verder wandelt, ontdek je nog zoveel meer.
Ik wandelde door naar een tweede deel waar het rustiger werd en waar je een nog mooier zicht hebt over Kyoto. Dat zijn zo’n kleine momenten die je reis net dat tikkeltje specialer maken.
De straatjes van Higashiyama (deel 2)
Wanneer je terug naar beneden wandelt, merk je hoe snel de sfeer verandert.
De straatjes die ’s ochtends nog stil waren, zijn nu volledig tot leven gekomen. Kleine winkeltjes openen hun deuren, matcha bars zitten vol en overal zie je mensen rondwandelen.
Het is toeristisch, maar wel de moeite om even in mee te gaan. Het was ook hier dat ik mijn stokjes om mee te eten kocht. Je vind hier namelijk tal van winkels met eetstokjes in verschillende kleuren, materialen en afwerkingen. Prachtig om aan te zien, en de perfecte gelegenheid om een paar te vinden dat perfect aansluit bij jouw persoonlijkheid. In vele winkeltjes kan je ze zelfs gratis laten graveren.
Nishiki Market: eten zonder plan
In de namiddag trok ik naar Nishiki Market.
Dit is geen plek waar je een planning nodig hebt. Je wandelt gewoon rond en stopt waar iets er goed uitziet.
Ik proefde er van alles: sushi, wagyu, gyoza, zoetigheden… en eigenlijk was dat net het leuke eraan. Niet kiezen, maar gewoon ontdekken.
Twijfel je wat je moet proberen? In mijn streetfood in Japan artikel deel ik mijn favorieten of ontdek meer in mijn Japan food guide.
Gion by night
’s Avonds keerde ik terug naar Gion. Want overdag is het mooi, maar ’s avonds krijgt het iets totaal anders. Rustiger, zachter, bijna alsof de wijk terug naar zichzelf keert. Dit is ook het moment dat je meer kans maakt een geisha te spotten.
Een van mijn favoriete momenten van de dag.
Dag 3: Kyoto op het ritme van je fiets
Kyoto per fiets: de stad anders beleven
Op mijn derde dag besloot ik het anders aan te pakken. Geen wandelen van plek naar plek, maar Kyoto verkennen met de fiets.
En eerlijk? Dit was een van mijn favoriete dagen van de hele reis.
Een fiets huren in Kyoto is verrassend makkelijk. Op verschillende plekken in de stad kan je er eentje huren voor een halve of volledige dag, en het verkeer voelt er veel rustiger en overzichtelijker dan je zou verwachten.
Wat deze dag zo bijzonder maakte, waren niet alleen de plekken waar ik naartoe ging, maar vooral alles daartussenin.
Ik reed langs de rivier, door kleine straatjes waar nauwelijks toeristen kwamen en zelfs stukken waar je plots tussen rijstvelden fietst. Het contrast met de drukte van de tempels kon niet groter zijn.
Arashiyama Bamboo Grove: mooi, maar timing is alles
Een van mijn eerste stops was het bekende bamboebos in Arashiyama.
Toen ik er aankwam rond 10u, voelde ik meteen dat ik eigenlijk te laat was. De paden stonden al vol mensen en het werd meer een soort “doorstroming” dan een plek waar je echt tot rust komt.
Het bamboe zelf is indrukwekkend - metershoog, dicht op elkaar, en wanneer de wind erdoor waait hoor je een zacht ritselend geluid dat iets rustgevends heeft.
Maar de setting voelde voor mij iets te georganiseerd aan. Je wandelt op een vast pad, in een rechte lijn, en het mist een beetje het gevoel van ontdekking.
Tip: Als je hier echt van wil genieten, moet je vroeg komen. Heel vroeg.
Kimono Forest: onverwacht veel mooier
Vlak bij het bamboebos ligt Kimono Forest wat voor mij een van die onverwachte verrassingen was.
Waar het bamboebos vooral draait om natuur, voelt Kimono Forest meer als een kunstinstallatie. Honderden zuilen, elk gevuld met kleurrijke kimono-stoffen, vormen samen een soort openluchtgalerij.
Wat ik hier vooral fijn vond, was de rust. Minder mensen, meer ruimte om even rond te kijken en echt te genieten van de details.
Het is misschien geen “must-see” volgens de klassieke lijstjes, maar voor mij persoonlijk wel een van de leukere stops van de dag.
Fietsen richting Kinkaku-ji: het traject is deel van de ervaring
Na Arashiyama fietste ik verder richting Kinkaku-ji, en dit stuk van de dag was misschien nog wel het mooiste.
Je laat de drukte achter je en rijdt door rustigere wijken, langs kleine huisjes, lokale winkels en stukken natuur. Af en toe kom je iemand tegen op de fiets, maar vaak ben je gewoon alleen op de weg.
Het voelde bijna alsof ik even buiten de stad was, terwijl ik eigenlijk nog steeds in Kyoto zat.
Kinkaku-ji: de gouden tempel die je al van ver ziet
En dan, plots, zie je hem: Kinkaku-ji.
De gouden tempel licht letterlijk op in het zonlicht en trekt meteen je aandacht. Het is een van die plekken die je al honderd keer hebt gezien op foto, maar die in het echt toch indruk maakt.
Je kan de tempel niet van binnen bezoeken, maar je wandelt rond het domein en krijgt verschillende perspectieven. De reflectie in het water maakt het geheel bijna surrealistisch.
Ryōan-ji: een moment van zen zijn (of net niet)
Niet ver van Kinkaku-ji ligt Ryōan-ji, de bekende zen-tuin.
Ik was benieuwd naar deze plek, maar eerlijk? Dit was voor mij een van de weinige momenten waarop het niet helemaal klikte.
De tuin is minimalistisch en bedoeld om je aan het denken te zetten, maar misschien was het contrast met de rest van de dag te groot. Of misschien zat mijn hoofd nog te veel in “ontdekken” in plaats van “stilstaan”.
Het is zeker interessant om te zien, maar voor mij geen absolute must.
Mocht de Budistische levenstijl jouw wel meer zeggen, is hier ook een Zen Buddha school waar je de kust van het Zen zijn kan leren.
Philosopher’s Path: afsluiten in alle rust
Mijn laatste stop van de dag was het Philosopher’s Path. Een 2km lange pad langs de rivier omringd door cherry bomen.
Na een dag vol beweging voelde dit als het perfecte einde. Geen tempels, geen drukte - gewoon een pad langs het water, omringd door bomen.
In de lente moet dit prachtig zijn met de bloesems, maar ook in de herfst, toen ik er was, gaf het een mooi spel van kleuren.
Het hele pad afwandelen duurt ongeveer 30 minuten. Maar je vind hier ook tal van gezellige cafés en enkele tempels zoals de Honen-in tempel mocht je er na vandaag nog geen genoeg van hebben gehad.
Avond: eten en karaoke
Na zo’n dag mag je jezelf ook belonen.
Ik sloot de dag af met een wagyu beef dinner, wel ik ging mee, want eet het zelf niet. Maar volgens mijn vrienden was het het meest malse en smelt-in-de-mond stukje vlees dat ze ooit hadden gegeten. Je kan vaak kiezen tussen verschillende cuts, waardoor prijzen erg varieren, maar zelfs het goedkoopste stukje zou al 100x beter smaken dan de biefstuk die je hier bij ons kan eten.
Na het eten was het tijd voor vermaak. En hoe kan dat ook anders dan door naar een karaoke bar te gaan. Want hoe cliché het ook klinkt: als je in Japan bent, moet je dat gewoon eens doen.
Kijk ook even stiekem door de raampjes van de kamers waarin locals zitten, zeker interessant te zien hoe fanatiek ze hierin opgaan.
Dag 4: een laatste ochtend tussen de torii-poorten
Fushimi Inari-taisha: vroeg opstaan dat écht loont
Mijn laatste dag in Kyoto begon opnieuw vroeg. En achteraf gezien was dit misschien wel mijn beste beslissing van de hele trip.
Ik nam de trein richting Fushimi Inari-taisha en stond daar rond 7u ’s ochtends. Op dat moment hangt er nog een soort stilte over de plek die je later op de dag niet meer terugvindt.
Je wandelt onder de eerste torii-poorten door, en al snel zit je in een ritme. Stap voor stap, poort na poort. Het felle rood, het zachte licht van de ochtend en het geluid van je eigen voetstappen - het heeft bijna iets meditatiefs.
Wat deze plek zo bijzonder maakt, is niet alleen hoe het eruitziet, maar ook wat het betekent. De duizenden torii-poorten die je hier ziet, werden allemaal geschonken door bedrijven of individuen als symbool van dankbaarheid of hoop op succes. Als je goed kijkt, zie je op de achterkant van elke poort de naam van de schenker.
Hoe verder je wandelt, hoe rustiger het wordt. De meeste mensen blijven onderaan hangen voor foto’s, terwijl het pad zich kilometers verder uitstrekt de berg op.
Ik wandelde tot bijna boven, maar eerlijk? Het mooiste moment had ik halverwege. Daar vind je een soort plateau met uitzicht over de stad - de perfecte plek om even te stoppen.
Bovenaan wacht geen spectaculair uitzicht, maar eerder een kleine, eenvoudige tempel tussen de bomen. Mooi, maar niet per se de reden om helemaal door te wandelen.
Tip: neem water en een snack mee. Hoe hoger je gaat, hoe schaarser (en duurder) alles wordt.
Optioneel: Nara als perfecte dagtrip
Omdat ik zo vroeg klaar was, had ik nog een groot deel van de dag voor me. En dat is net het leuke aan Kyoto: je kan makkelijk last-minute beslissen wat je nog doet.
Ik besloot spontaan de trein naar Nara te nemen, op ongeveer een uur van Kyoto. Super eenvoudig te bereiken, zeker als je een Japan Rail Pass hebt.
Nara voelt meteen anders aan dan Kyoto. Kleiner, rustiger, maar tegelijk ook heel bijzonder.
De stad staat bekend om de duizenden hertjes die vrij rondlopen in Nara Park. En dat klinkt misschien toeristisch, maar het is toch een vreemde en leuke ervaring om daar tussen te wandelen. De dieren komen vaak gewoon naar je toe, zeker als je eten bij hebt.
Maar Nara is meer dan dat.
Je vindt er ook indrukwekkende tempels, zoals Todai-ji, waar een van de grootste bronzen Boeddhabeelden ter wereld staat. Alleen al dat gebouw binnenstappen is een ervaring op zich.
Het is zo’n plek die perfect past als afsluiter: iets rustiger, iets minder gehaast, maar nog steeds vol indrukken.
Alternatief: Kibune, een verborgen escape uit de stad
Heb je geen zin in een extra stad en wil je het wat rustiger houden? Dan is Kibune een prachtig alternatief.
Dit kleine bergdorpje ligt net buiten Kyoto en voelt alsof je even een andere wereld binnenstapt. De weg ernaartoe alleen al - met een kleine trein en een korte wandeling - maakt het bijzonder.
Kibune staat vooral bekend om zijn restaurants die boven de rivier gebouwd zijn. Je zit er op houten platformen vlak boven het stromende water, wat zorgt voor natuurlijke verkoeling.
Zeker op warme dagen is dit echt een verademing.
Maar ook zonder te eten is het de moeite. De omgeving is groen, rustig en perfect om even te wandelen en de drukte van Kyoto helemaal achter je te laten.
Terugblik: afsluiten in Kyoto
Na vier dagen voelde Kyoto voor mij niet als een stad die ik “had gezien”, maar als een plek die ik echt had leren kennen.
Van de eerste wandeling door Gion tot de rust tussen de torii-poorten op mijn laatste ochtend - alles voelde anders, zachter, minder gehaast.
Het is een stad die je niet overweldigt, maar die je net uitnodigt om te vertragen.
En misschien is dat net waarom Kyoto zo blijft hangen.
Plan je trip
✈️ Vluchten naar Kyoto boek je makkelijk en goedkoop via kiwi.com
🏨 Hotels, hostels en typische ryokans boek je eenvoudig via booking.com
🎟️ Op zoek naar leuke activiteiten tijdens je reis naar Kyoto, bekijk dan zeker de aanbiedingen op getyourguide
Boek je iets via de links in dit artikel? Je betaalt exact dezelfde prijs, maar je steunt er wel Gepakt & Gezakt mee. Dank je wel! 💛